“Kara kara dertler tutsun innnşaaaalllah, cehennemde yan” gibi klişe beddualardan, kurbağaya çeviren cadılar/büyücülerden sıkılan bir tek ben miyim? Kafanın kızdığını kurbağaya çevirmek ya da havada uçurup duvara çarpmak; sahip olduğun güce nankörlük değil mi? Bende öyle bir güç olsa kurbağadan daha yaratıcı olurdum sanırım. Cadılarla ilgili olanları sonraya saklayalım. Bugünlük Devamı…