“Kara kara dertler tutsun innnşaaaalllah, cehennemde yan” gibi klişe beddualardan, kurbağaya çeviren cadılar/büyücülerden sıkılan bir tek ben miyim? Kafanın kızdığını kurbağaya çevirmek ya da havada uçurup duvara çarpmak; sahip olduğun güce nankörlük değil mi? Bende öyle bir güç olsa kurbağadan daha yaratıcı olurdum sanırım. Cadılarla ilgili olanları sonraya saklayalım. Bugünlük Devamı…

İnsafın kurusun diye başlamak geliyor içimden. Beddua etme sana döner derler ya. Bir edesim var ki sorma. Dönse de olur dönmese de. Şöyle içimden kusa kusa. Dilimden kara kara akıtasım var. Candy Crush da son jölen kalsın da hamlen bitsin inşallah. Çöllerde susuz kalasın da vahalara ulaşamayasın. Facebook da sevdiceğinden Devamı…